In de zalen

10 redenen waarom u ‘My First Highway’ niet mag missen

10 redenen waarom u ‘My First Highway’ niet mag missen
// 28-02-2017

Kevin Meul heeft met ‘My First Highway’ een coming-of-age film gemaakt waarin hij een jongeling volgt die zijn onschuld verliest. Een heel volwassen film over een jongen die niet langer als kind behandeld wil worden, maar al vlug merkt dat hij nog niet rijp genoeg is om alle gevaren van de wereld van de grote mensen te trotseren.

Lees Meer

10 redenen om ‘Allemaal familie’ te zien

10 redenen om ‘Allemaal familie’ te zien
// 20-02-2017

Bob en Greta De Jaegher zijn veertig jaar gelukkig getrouwd en kunnen terugkijken op een rijk gevuld leven. Hun twee zonen Steve en Carl boeren goed, de ene als succevol regisseur, de andere als beloftevolle kok. Steve's vrouw Billie schreef net een bestseller over gelukkig zijn en wil samen met haar man aan kinderen beginnen. Ook schoonzoon Rik, dierenverzorger in de dierentuin, probeert samen met zijn twee kindjes de draad weer op te pikken na het overlijden van zijn vrouw. Ter gelegenheid van de huwelijksverjaardag vertrekt de voltallige familie op weekend. Voor Bob en Greta is dit het ideale moment om hun nieuwe plannen aan te kondigen....deze slaan in als een bom. En dat is niet het enige... wat een gezellige familiebijeenkomst moest worden, draait helemaal anders uit. Dit is de synopsis van 'Allemaal familie', een film waarvan je HIER de trailer kan bekijken. En als dat niet volstaat, hier dan een tiental redenen waarom je deze film niet mag missen.
  1. Iedereen die familie heeft zal zich op de ene of andere manier kunnen herkennen in de film. Het is ook een film die meerdere generaties zal aanspreken. Zowel oud als jong komt aan bod in het verhaal van een bejaard koppel wiens twee zonen en hun ene schoonzoon net als zij zelf goed lijken te stellen in het leven.  Maar het zouden geen mensen van vlees en bloed zijn, als ze niet allemaal hun problemen zouden hebben.
  2. Het is de eerste langspeler van Dries Vos.  Maar ook niet.  Want 'Allemaal familie' mag dan zijn eerste langspeler zijn, Dries Vos heeft veel ervaring. Ooit stond hij achter de camera van series als ‘Amika’ en ‘Het huis Anubis’. Ook bij ‘Wat als?’ behoorde hij tot de ploeg regisseurs. Maar hij werd pas echt een naam in het milieu toen hij ‘Biker Boys’ regisseerde. En toen begon het snel te gaan : ‘Nieuw Texas’, ‘Patrouille Linkeroever’ en nu samen met die andere grote belofte, Gilles Coulier, ook verantwoordelijk voor de regie van de serie ‘De dag’. Onlangs werd hij gesignaleerd in Los Angeles. Het gerucht wil dat hij daar een pilootaflevering gaat draaien van een Amerikaanse serie.
  3. Dries Vos omringt zich met ervaren beginners zoals hijzelf.  Mensen die popelen van ongeduld om zich te bewijzen op het grote scherm. Zoals Steve Geerts, een man van wie je haast niet kan geloven dat het pas zijn eerste langspeler is. Bill Barberis natuurlijk ook, die zichzelf hiermee serieus 'ontzeept' na jaren van soap. Of Diego Dezuttere, de DOP van de film, die voor het eerst mag helpen bepalen welke beelden we krijgen geserveerd. En ook en vooral Bart Peeters, een man van het oeverloze talent bekend is, maar die zich nog nooit had laten strikken om een soundtrack voor een film te componeren.  Peeters brengt ervaren mensen als Ronny Mosuse mee, maar ook tal van namen uit 'The Voice'.  Peeters werkte zich te pletter, maar genoot ervan om eens een oefening te doen waar hij zich nooit eerder aan gewaagd had.
  4. Bart Peeters verslikte zich bijna in zijn lof voor de film.  Hij wist niet welke naam eerst te complimenteren. Steve Geerts is volgens hem de Robin Williams van de Vlaamse film, en hij was vol lof voor Gilda De Bal, Bob De Moor, Tom Audenaert en ook voor Nathalie Meskens, van wie hij durfde te stellen dat je haar voor het eerst echt gelooft in een film.
  5. 'Allemaal familie' is een romantische komedie en ook niet.  Het genre doet velen de wenkbrauwen fronsen, wegens sentimenteel, klef en makkelijk.  Maar Vos bekent zelf niet bepaald een fan van het genre te zijn.  En hij wou dus iets anders. Zijn film mag dan een bewerking zijn van de Nederlandse film 'Alles is familie', het gaat wel om een film die geschreven werd door Kim van Kooten, dochter van de grote Kees.  En intussen mag ook de naam van Kim best met een grote K geschreven worden.  Maar om er toch maar zeker van te zijn dat 'Allemaal familie' niet al te makkelijk het etiket van de 'romantische komedie' zou krijgen opgeplakt, herschreef Vos eigenhandig het verhaal van de Nederlandse film. En maakte het was minder komisch en des te romantischer. En misschien ook iets meer bitter dan we van een film in dit genre mogen verwachten. Ja, op bepaalde vlakken is deze film best gedurfd.
  6. Is het centrale personage in het origineel een muziekproducer, Vos maakte er een regisseur van romantische komedies van.  Wat hem in staat stelt heel wat dubbele bodems in de film te steken. En ook gedurfd uit te halen naar die 'zielige' filmrecensenten. Of hoe je de kritiek een stapje voor kunt zijn.
  7. Je struikelt haast over de grote namen in de film. Naast alle grote namen uit de hoofdcast zijn er ook de vele edelfiguranten. Gerd Verhulst die zichzelf speelt en toch grappig is, Filip Peeters, Kurt Rogiers en zelfs de grote baas van Marmalade Films Yoshi Aesaert neemt plaats voor de camera's.  En er zijn nog wel meer cameo's.  Al laten we het liever aan jullie over om te bepalen of er iets is overgebleven van de passages voor de camera van mensen als Josje Huisman, Gella Vandecaveye, Gert Winckelmans, Justine De Jonckheere en Moora Vander Veken.
  8. Het zaad van een maat kan geen kwaad, dat wisten we al, maar de film gaat nog een stapje verder. Want hier krijgen we met het zaad van een broer te maken.  Of dat geen kwaad kan, zult u zelf moeten zien.
  9. De film zit dan wel vol bekende gezichten, het zijn niet de voor de hand liggende namen . En dan hebben we het niet alleen over Steve Geerts en Bill Barberis. Maar ook bijvoorbeeld over Inge Paulussen, die al enige tijd op hoog toerental draait in de betere series.  Ze heeft iets heel innemends, iets bevalligs.  Ook hier, al is ze heel anders dan we haar eerder gezien hebben. Tom Audenaert is ook 'anders', maar dan op een andere manier. En Wouter Hendrickx, dat is een rots in de branding. Hoog tijd dat die man nog eens een rol krijgt waar hij echt zijn tanden in kan zetten. Hier leven we met hem mee om verschillende redenen. Als weduwnaar staat hij er alleen voor met zijn twee kinderen en het is ook de vraag of hij als dierenverzorger die bevalling van de tapir in de zoo tot een goed einde zal brengen.
  10. De film is deels in New York gedraaid.  De Vlaamse film waagt zich wel vaker over de grens, maar New York, dat is 'The Big Apple' en dat is toch net dat ietsje meer.

Lees Meer

Vandaag opent ‘Le passé devant nous’. Ga alsjeblieft kijken.

Vandaag opent ‘Le passé devant nous’. Ga alsjeblieft kijken.
// 08-02-2017

Dames en heren, doe jezelf een plezier en ga kijken naar 'Le passé devant nous'.  Een film die geen distributeur vond. Waarom?  Omdat ze er geen zaken in zagen.  Geen geld. En misschien hebben ze gelijk.  Het is geen film zoals de andere. Hij is anders.  Maar zeker niet ontoegankelijk.  De debuutfilm van Nathalie Teirlinck gaat over een vrouw die in haar leefwereld wellicht weinig begrip kon vinden voor haar daden. Dus is ze weggelopen. Maar het verleden haalt haar in. En de zoon die ze niet kent staat na het overlijden van haar man plots voor haar deur. Niet echt handig als je je dagen vult als luxe-escort.Hier zijn alvast tien redenen waarom jij deze film ook best wel eens zou kunnen smaken.

Lees Meer

‘Dode Hoek’ : een stevige, politieke thriller

‘Dode Hoek’ : een stevige, politieke thriller
// 24-01-2017

‘Dode Hoek’ is een stevige politieke actiethriller over een corrupte politiecommissaris die het kopstuk wordt van Vlaamse, nationalistische en extreemrechtse partij. Hij zal Vlaanderen eens leren wat fatsoen is, maar blijkt zelf niet zo’n onberispelijk leven te hebben. De regisseur is een Waal van Marokkaanse komaf. Die ons veel kan leren. Zo vernemen we van de acteurs.

Lees Meer

‘De premier’ verkocht aan Frankrijk, China en India

‘De premier’ verkocht aan Frankrijk, China en India
// 07-12-2016

  LONDON/BRUSSEL, 7 december 2016. 'De premier', de nieuwste film van Erik Van Looy, is verkocht aan een nieuwe reeks landen. De actiethriller met Koen De Bouw zal onder meer uitgebracht worden in Frankrijk, China, Japan, het voormalige Joegslavië en India. Ondertussen lopen er ook onderhandelingen met distributeurs in Turkije, het Midden-Oosten en Italië.

Lees Meer

‘En amont du fleuve’ van Marion Hänsel nu in de bioscoop

‘En amont du fleuve’ van Marion Hänsel nu in de bioscoop
// 30-11-2016

Marion Hänsel is een Brusselse regisseuse die al jaren films maakt waarin mensen moeilijk communiceren.  Intrigerende prenten vaak, die ze heel dikwijls kon maken met internationale acteurs als Jane Birkin, Stephen Rea, Malcolm McDowell, Carmen Maura, Charles Aznavour en Johan Leysen.  Voor haar nieuwste kan ze weer rekenen op twee zwaargewichten : de Spaanse Sergi Lopez en Olivier Gourmet, beter bekend als de fetisjacteur van de Dardennes. Ze laat ze samen een woelige rivier afgaan, op  zoek naar zichzelf en hun vader. Mis deze boot niet.

Lees Meer

Al meer dan kwart miljoen bezoekers voor ‘De Premier’ van Erik Van Looy

Al meer dan kwart miljoen bezoekers voor ‘De Premier’ van Erik Van Looy
// 17-11-2016

Brussel, 17 november. 'De Premier' van Erik Van Looy mist zijn afspraak met het publiek niet. Inmidels bekeken al meer dan een kwart miljoen mensen de film in de bioscoop.

Lees Meer

10 redenen om ‘Le Ciel Flamand’ te zien

10 redenen om ‘Le Ciel Flamand’ te zien
// 15-11-2016

Na de succesvolle tocht langsheen enkele van de grootste en belangrijkste filmfestivals ter wereld (Toronto, San Sebastian en Londen) en de talrijke hartelijke avant-premières op eigen bodem, staat 'Le Ciel Flamand' klaar in de startblokken om deze woensdag 16 november in Belgische release uit te gaan. Klik hier om de trailer te bekijken  

10 redenen om 'Le Ciel Flamand' te zien :

1) Een familieverhaal met sekswerkers

Ook al speelt het zich af in een wereld waar je niet of zelden mee te maken hebt, wordt een universeel verhaal verteld : dat van mensen die een omgeving willen waar ze liefde en zachtheid vinden. Universeel en tegelijk uiterst uniek : hoeveel familieverhalen met sekswerkers ken jij? Zie ook : Peter Monsaert over hoe het kind het bordeel bekijkt Sara Vertongen speelt geen hoer

2) een psychologisch drama met suspens

Wij waren al fan van 'Offline', de eerste film van Peter Monsaert. En 'Le Ciel Flamand'  is spannender dan 'Offline'.  De sociale en psychologische fond die er ook in zat in 'Offline' is er weer bij, maar dit keer zou je de film zelfs als een thriller kunnen bestempelen. Op een psychologisch drama met suspense. Tegelijk is het ook weer een zoektocht van een kind naar een vader, zoals 'Offline' dat ook al was. Maar zelf vindt Monsaert de film optimistischer. Zie ook : Peter Monsaert over waarom we de film moeten zien Peter Monsaert bestempelt zijn film als een psychologisch drama Sara Vertongen : het is geen kinderfilm

3) de internationale kritieken zijn uitbundig

Na de eerste grote internationale festivals stroomden de enthousiaste reacties binnen. En ook de toonaangevende internationale vakpers was meteen uiterst positief. Variety noemt 'Le Ciel Flamand' "compelling and compassionate", en looft onder andere de hartverscheurende acteerprestaties, de morele complexiteit, en de warmbloedige menselijkheid die doorheen het verhaal en de regie loopt. Screen is nog positiever in zijn oordeel en spreekt van "an atmospheric, elegantly stylised piece of emotional realism". De sterkte van de film zit volgens Screen in het intelligente script, de krachtdadige cinematografie, en - ook hier weer - de uitstekende acteurs. "Monsaert pulls this off with elegance and panache," zo luidt de conclusie. Beide toonaangevende vakbladen prijzen bovendien de frisse, respectvolle en onbevooroordeelde aanpak van Monsaert wat betreft zijn portrettering van het bordelenmilieu. De Engelse krant 'The Evening Standard' noemt 'Le Ciel Flamand' dan weer als één van de ontdekkingen van het jaar. 'Niet te missen,' zo vinden ze daar.  Hopelijk vinden we dat hier ook.   Zie ook : Wim Willaert vindt Peter Monsaert zelfverzekerder Sara Vertongen : spelen is spelen

4) Hoe vaak zie je moeder en dochter als moeder en dochter in een film?

Behalve de positieve reacties op de film, valt er overal ter wereld nog een constante te noteren: de collectieve vertedering en verwondering wanneer het publiek verneemt dat Sara Vertongen en Esra Vandenbussche niet alleen in de film, maar ook in het echte leven moeder en dochter zijn. Sara Vertongen en Esra  : moeder en dochter  Peter Monsaert over de casting van Sara en Esra

5) Met een Wim Willaert zoals we hem nog niet gezien hadden

Je krijgt een Wim Willaert te zien die duidelijk Wim Willaert is, maar tegelijk een Wim Willaert zoals je hem nog nooit gezien hebt. Stil. Met weinig woorden.  Met weinig expressie.  Zijn nonkel Dirk is een man die zich niet laat kennen. In een wereld waarin veel gebeurt dat niet mag geweten zijn, is niet geweten of hij een geweten heeft of wat. Zie ook : Sara Vertongen : een film die de grijze zone binnendringt

6) Gluurders toegelaten

Natuurlijk ga je ook uit nieuwsgierigheid. Je wil wel eens binnenkijken in zo'n bordeel.  En Peter Monsaert wou dat ook.  Maar tegelijk zegt hij dat dit verhaal zich even goed in een kruidenierszaak had kunnen afspelen. Zie ook : Wim Willaert Weet Waarom We Films moeten bekijken Peter Monsaert wordt aangetrokken door de taboesfeer  

7) De festivals staan in rij

Na de succesvolle tocht langsheen enkele van de grootste en belangrijkste filmfestivals ter wereld (Toronto, San Sebastian en Londen), gaat het mooie festivalparcours van 'Le Ciel Flamand' onophoudelijk verder. De film is al bevestigd voor de internationale filmfestivals van Amiens (Frankrijk), Black Nights (Tallinn, Estland), Zagreb (Kroatië), Göteborg (Zweden), en maar liefst drie festivals in Indië: Calcutta, Goa en Chennai. Bovendien is de nationale release in Frankrijk vastgelegd op 25 januari 2017.

8) De muziek is van Bert Dockx en Frederik Van de Moortel

De indringende muziek, of zeg maar de soundscape, is van Bert Dockx van Flying Horseman en Dans Dans. Of gedeeltelijk.  Want tijdens de productie liep blijkbaar toch niet alles als gehoopt of gewenst en sprong Frederik Van de Moortel in.  En zo wordt het dan ook officieel gerapporteerd : muziek van Frederik Van de Moortel, gebaseerd op opnames van Bert Dockx Zie : Peter Monsaert over de soundscape van Bert Dockx  

9) David en Alain zie je niet, je voelt hen wel

David Williamson is de man achter de camera en Alain Dessauvage de man met de schaar. Hield u van de cinematografie van 'Bevergem' en 'I'm the same, I'm another'?  Juist. David Williamson.  Landschappen die lijken te spreken.  Mensen die geen woorden nodig hebben. Interieurs die praten. Overal vindt hij sferen.  En als de film ademt, dan heeft Alain Dessauvage daar ook iets mee te maken. Niet toevallig de monteur van films als 'Rundskop', 'Offline' en 'D'Ardennen'.

10) Eigenlijk zijn alle acteurs geweldig

In 'Offline' was het ook al het geval : de bijrollen zitten er krak op.  Mathias Sercu is hard en zacht tegelijk als politierechercheur.  Ingrid De Vos is een geweldige mama.  De barmoeder die al jaren mannen ontvangt en wiens bar een thuis is voor sommige mannen. Isabelle Van Hecke geloof je ook als sekswerker.  Eigenlijk zijn alle dames warm en koud tegelijk. Alleen het personage van Naima Rodric, een meisje dat veel te mooi is om in een bordeel te belanden, heeft nog niet dat harde.  Te jong nog. En wellicht ook een meisje dat je bijwijlen in zo'n huis van ontucht kan aantreffen. Net zoals de heer die Serge Larivière neerzet, een man van wie je alles kunt verwachten. Tom Ternest zet dan weer een manusje-van-alles neer.  Ook zijn personage lijkt zo uit een hoerenkot weggerukt. Je ziet dat Monsaert weer zijn huiswerk gemaakt. Of in dit geval, zijn bordeelwerk.

Bonus : Commercieel en arthouse tegelijk 

De film draait in commerciële bioscopen, zowel als arthouse bioscopen.  Dat wil wat zeggen.  Een film dus die een breed publiek kan aanspreken. Vanaf 16 november te zien in : Kinepolis Antwerpen Cartoon's Antwerpen UGC Antwerpen Lumière Brugge Kinepolis Gent Sphinx Gent Utopolis Mechelen Kinepolis Kortrijk Buda Kortrijk Cinema Central Ninove UGC Toison d'Or Brussel Cinescope Louvain-la-Neuve Plaza Art Bergen Cinema ZED Leuven (vanaf 24/11) Imagix Doornik (vanaf 30/11) Les Grignoux Luik (januari '17) Le Parc Charleroi (januari '17) Cameo Namen (januari '17)

Lees Meer

Aan het puntje van je stoel zal je genoeg hebben om ‘De premier’ te bekijken…

Aan het puntje van je stoel zal je genoeg hebben om ‘De premier’ te bekijken…
// 26-10-2016

    Erik Van Looy heeft met ‘De premier’ een zeer goeie film gemaakt.  Een genrefilm en ook niet. Een thriller en ook niet. Een melodrama… en ook niet.  Maar goed, als hij dan toch geklasseerd moet worden, zet hem dan maar in het vakje van de thrillers. Daar zal Van Looy zelf ook mee kunnen leven.  Het was trouwens zijn intentie om een film te maken waarbij je als kijker alleen het puntje van je stoel zou gebruiken. Of misschien moeten we een nieuw genre creëren : de emothriller, zoals de Amerikanen ze niet kunnen maken.

Lees Meer

Nu ook ‘The Making of’ van ‘The Land of the Enlightened’ in de bioscoop

Nu ook ‘The Making of’ van ‘The Land of the Enlightened’ in de bioscoop
// 04-04-2016

Geen krant of tijdschrift waar het intussen niet te lezen viel : het verhaal van Pieter-Jan De Pue over hoe hij zijn hybride docu 'The Land of the Enlightened' gedraaid heeft.  Niet alleen heeft de man een heel opmerkelijke film gedraaid, het verhaal van hoe zijn film tot stand kwam is op zich ook een film.  En is een film.  'The Last Omelette' heet ie.  En het is een making of  van 'The Land of the Enlightened'.  Gedraaid door Grégoire Verbeke.   Beide heren komen de volgende twee dinsdagen naar Cinema Sphinx in Gent hun films toelichten.  Maar beide films staan ook nu doorlopend op het programma.  Dus niet alleen de 'The Land of the Enlightened', maar ook de film over hoe de film gemaakt is.  Als het zo verder gaat, moet misschien nog eens een film gemaakt worden over hoe in een bioscoop een film over een film een gewone release krijgt.

Lees Meer