Home / Nieuws / Varia / Andrés Lubbert en zijn Overpeinzingen bij de Overgang van ’17 naar ’18

Andrés Lubbert en zijn Overpeinzingen bij de Overgang van ’17 naar ’18

Andrés Lübbert liet dit jaar van zich spreken met zijn documentaire ‘El color del camaleon’. Een fascinerend document waarin hij op zoek gaat naar het pijnlijke verhaal dat zijn vader trachtte te ontvluchten toen hij zijn verleden in Chili achter zich liet.  Sinds zijn première in maart 2017 won de film 9 prijzen waaronder de Prijs voor Beste Documentaire van 2017 uitgereikt door de Vereniging van Chileense Kunst Kritiek.  Ook in München, Santiago, Panama, Napels en Trieste viel de film al in de prijzen. ‘El color del camaleon’ kreeg een bioscooprelease in België, Chili en Spanje. En zelfs het Amerikaanse filmvakblad Variety pakte uit met een groot interview met Andrés. Op 25 januari wordt zijn film nog eens vertoond in het Red Star Line Museum in combinatie met een museumbezoek (klikt hier voor meer info).  In afwachting beantwoordde Andrés Lübbert onze nieuwjaarsvragen. 

1. Waar hoop jij in 2018 op filmvlak mee bezig te kunnen zijn?

Ik doe mee aan een heel interessant project van het Red Star Line Museum dat ‘Veldwerkers’ heet. Om hun werking als museum te verbreden zocht het museum 10 personen met diverse achtergronden die op zoek gaan naar audiovisuele getuigenissen van vluchtelingen die zullen worden opgenomen in de werking en archieven van het museum. Tot nu toe bevatte deze alleen maar verhalen van mensen die destijds met de boot naar het Amerikaanse continent afreisden op zoek naar een beter leven. Nu komt daar dus verandering in.

Verder schrijf ik aan een nieuwe film, maar daar kan ik niets over kwijt, aangezien zo een project pas leven vat wanneer er subsidies aan te pas komen, wat nu nog niet het geval is.

Ik ben altijd graag actief als filmmaker en hoop in 2018 net zoals in 2017 (met ‘Dying for life’, in co-regie met Hussein Shabeeb over Syrische vluchtelingen die een theaterstuk maken) ook een low-budget documentaire te maken buiten het VAF-systeem. Kwestie van urgente verhalen te blijven vertellen.

2. Welke zijn de Belgische films waar jij naar uitkijkt?
Ik kijk uit naar meer afleveringen van het Canvas programma 4X7, waar men telkens van een andere maker een korte documentaire van 7 minuten toont (https://www.canvas.be/4-x-7) Het is een echte verrijking voor het documentaire landschap, dat naar mijn gevoel nog steeds te weinig ruimte heeft in de programmatie van de publieke omroep. Men zou een wekelijks slot moeten hebben voor alleen maar de Belgische auteurs (zowel Vlaams als Franstalig) documentaire, want nu is er een slot op zondag avond, maar al te vaak worden er internationale mainstream documentaires vertoond en verdwijnt die plaats voor de Belgische documentaire.

Ik kijk uit naar de release in januari van de documentaire ‘Rabot’ (Christina Vankerckhove) die de Publieksprijs won op het festival van Gent, naar de persoonlijke documentaire (die ondertussen een reeks is geworden denk ik) van Daniel Lambo ‘Eeuwig zwijgen’, die het asbest probleem aankaart. Ik ben ook benieuwd wat Robbe De Hert nog uit zijn mouw kan toveren met ‘Hollywood aan de Schelde’. De trailer van ‘Sakawa’ van Ben Asamoah ziet er ook veelbelovend uit.

Ik wil ook de nieuwe documentaire ‘We will remember them’ van Annabel Verbeke zien, die samen afstudeerde aan het RITCS en in 2011 een wildcard won.

3. Is er een Vlaamse filmmaker, acteur, actrice, D.O.P., setdesigner, of iemand anders uit de branche, die we speciaal in de gaten moeten houden?

Ik hoop dat de getalenteerde sound designer en composer Alejandro Rivas Cottle meer aan de bak kan komen in België. Hij is een Boliviaanse muzikant die in Gent muzikale productie heeft gestudeerd en maakte de muziek voor mijn film ‘El color del camaleon’. Een topper!! Zijn soundcloud: https://soundcloud.com/alejandrorivascottle

Ik kijk uit naar hoe de gedreven Pieter De Vos zijn nieuwe documentaire project zal ontwikkelen in Goma (Congo). Zijn productiehuis Docwerkers maakt vooral films voor derden, maar ik ben benieuwd naar zijn eigen nieuwe project.

Ik ben blij dat Fikry el Azzouzi (‘Drarrie in de nacht’, ‘Malcolm X’) nu ook een kans krijgt als scenarioschrijver van fictie films door steun te krijgen voor twee films. Over de aanslagen in Brussel van 22 maart en voor een andere die ‘Cool Abdoul’ heet. Ik had het privilege met hem samen te werken aan een sociaal-artistiek project ihkv 50 jaar migratie in Hoboken.

De creatieve documentaire producer Frederik Nicolai, die met zijn productiehuis Offworld een impressionant parcours heeft afgelegd tot nu toe en vooral kansen geeft aan nieuw en jong talent.

4. Wie breekt er nationaal en internationaal door?

Eva Cools met haar eerste langspeelfilm ‘Cleo’.

En verder de getalenteerde Hondurese Belg Daniel Granados die met zijn bachelor film ‘Yibril’ al een wildcard won en nu met zijn masterfilm bezig is en nadien ook zijn wildcard moet maken. Twee kortfilms waar ik veel van verwacht.

De gepassioneerde Nederlandse DOP Silvian Hettich, die recentelijk afstudeerde aan het RITCS en waarvan ik al mooie dingen heb gezien. hopelijk breekt hij dit jaar door met een groot project.

5. Pierre Drouot zal vermoedelijk nog lang niet stoppen met werken, maar zijn taak als directeur-intendant van het VAF zit erop. Wat heeft hij volgens jou als directeur-intendant betekend voor de Vlaamse film?

(Ik ken hem niet goed genoeg om hierop te antwoorden)

6. Heb jij tips voor de nieuwe directeur-intendant van het VAF?

Meer geld voor de Vlaamse documentaire zoeken 🙂 Inzetten op de distributie van de Vlaamse fictie en documentaire in België. Te veel goede films worden gemaakt en bereiken te weinig publiek, dit moet anders. Meer middelen voor het documentaire distributie platform ‘Docpoppies (www.docpoppies.be) zou niet mis zijn. Ik begrijp alleen niet waarom docpoppies nu ook internationale docu’s aan de man probeert te brengen in Vlaanderen, in mijn ogen zouden ze prioriteit moeten geven aan de interne markt en als dit op punt is pas ook aan de Internationale documentaire. Dit is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben docpoppies trouwens zeer dankbaar om de release van mijn eigen documentaire te ondersteunen dit jaar, dat was een fantastische ervaring.

 

Bekijk ook

Bekijk hier de trailer van ‘TRIO’, de film van Matteo Simoni, Ruth Beeckmans en Bruno Vanden Broucke

Enkele weken kopten we al dat Ruth Beeckmans, Matteo Simoni en Bruno Vanden Broucke samen …