Home / Nieuws / Festivals / Dit was Film Fest Gent 2018

Dit was Film Fest Gent 2018

10 dagen, meer dan 130 films en minstens dubbel zoveel randactiviteiten – een samenvatting van Film Fest Gent 45 maken is een absoluut titanenwerk. Wij richtten onze pijlen dan wel vooral op de Belgische selectie, maar ook dat bleek geen sinecure: deze editie kleurde opvallend zwart-geel-rood (zelfs ondanks die regenboogloper). Een volledige bespreking zullen we u dus besparen, maar deze tendenzen waren toch het opmerken waard.

1. Bijzondere vader-kindrelaties

De toon was al meteen gezet met ‘Girl’: het is gedaan met de pater familias die vooral met het vingertje komt wijzen. In plaats daarvan zien we net een enorm gevoelige en begripvolle vader, vertolkt door Arieh Worthaler (die we trouwens ook in ‘Duelles’ zien terugkeren).  Papa Mathias steunt zijn dochter voor de volle 100%, of ze nu een hormoonbehandeling ondergaat, ballerina wil worden of over haar geaardheid twijfelt. “Ik ben heel blij dat we naar een cinema evolueren waarin we ook zo’n personages tonen, in plaats van ouders die hun kinderen net altijd tegenwerken”, verklaart regisseur Lukas Dhont.

Nog een stap verder gaat papa David (magistraal vertolkt door Steve Carell) in Felix van Groeningen’s ‘Beautiful Boy’. Zelfs een hevige verslaving aan crystal meth is hem geen brug te ver om zijn zoon te blijven steunen. Ook bij hem ruimt bot paternalisme plaats voor twijfel, angst en complexiteit.

Minder bewonderenswaardig, maar even intrigerend is tenslotte de vader in ‘Coureur’ (Kenneth Mercken): Koen de Graeve speelt een fanatieke, maar tegelijk getroebleerde binnenvetter, verblind voor het leed dat hij zijn zoon aandoet in diens schreeuw om affectie. Daddy issues alom, dus.

Alieh Worthaler en Victor Polster in ‘Girl’

2. Geen grenzen

De Belgische film was al langer haar tentakels aan het uitstrekken richting buitenland, maar intussen lijkt die internationale vibe bijna meer regel dan uitzondering.

Een kleine bloemlezing: ‘Fatwa’ (Mahmoud Ben Mahmoud) werd gedraaid in Tunesië met een bijna uitsluitend Tunesische cast & crew, maar is vervaardigd door een Belgische regisseur en een Belgische productiehuis (Cinéart). ‘Kursk’ werd dan wel voornamelijk opgenomen in Vlaanderen en heeft Matthias Schoenaerts in de hoofdrol, maar is geregisseerd door een Deen (Thomas Vinterberg) en mede geproduceerd door vier verschillende landen (waaronder België). Het omgekeerde scenario is waar bij ‘Beautiful Boy’: de heilige drievuldigheid Felix van Groeningen, Nico Leunen en Ruben Impens is verantwoordelijk voor het artistieke hart van de film, maar de productie, cast en crew zijn dan weer Amerikaans. En dan is er nog de kleinere Belgische coproductie ‘A Bluebird in My Heart’ van de Franse regisseur Jérémie Guez, met Veerle Baetens in de hoofdrol.

Wel 100% Vlaams was ‘Harry Gruyaert, photographer’ (Gerrit Messiaen), maar met een kosmopolitisch figuur als Gruyaert in de hoofdrol is dat bijna een belediging. Sowieso lijkt de tijd dat Vlaamse films zich voornamelijk tussen kerktorens en patattenvelden afspeelden voorgoed voorbij. Zelfs ‘Girl‘, alom gebombardeerd als dé Belgische film van het jaar, speelt zich in de eerste plaats af tegen de achtergrond van een grote stad – dat het in feite om Antwerpen gaat, merk je slechts tussen de regels.

Ghalia Ben Ali in ‘Fatwa’

3. Straffe regisseuses in de pijplijn

Vrouwelijke regisseurs die ook nog eens succesvol zijn in Vlaanderen, ze zijn op twee handen te tellen (en dat is nog best optimistisch). Ook bij de Belgische selectie op het filmfestival vooral veel testosteron: Kenneth Mercken, Felix van Groeningen, Mahmoud Ben Mahmoud, Pieter Dumoulin, Timeau De Keyser, Lukas Dhont, Robin Pront, Tom Van Dyck, Inti Calfat, Dirk Verheye, Maarten Moerkerke, Olivier Masset-Depasse, Gerrit Messiaen…. Alleen maar mannelijke regisseurs konden hun visitekaartje afleveren.

Maar er is hoop. Bij de  geselecteerde Studentenkortfilms prijkten relatief veel vrouwennamen – eentje ervan won ook de publieksprijs, met twee andere regisseuses op haar hielen. Ook Cinemaximiliaan gaf de vloer aan drie straffe madammen, die daarbovenop het multiculturele peil wat opkrikten. Hopelijk kunnen enkele van hen ook in de toekomst mooie voorbeelden als Fien Troch of Kaat Beels opvolgen.

4. Geen happy endings

Open eindes zijn sowieso schering en inslag in ons nationaal oeuvre, maar echt bijster happy waren die niet tijdens het Film Fest Gent. Op de openings- en slotfilm na dan: bij zowel ‘Girl’ als ‘Beautiful Boy’ zagen we de hoofdpersonages vooraf in levende lijven schitteren op de rode loper, wat de dramatische slotscènes toch wat verlicht. Al wat daartussen kwam, is minder hoopgevend (*** spoiler alert***).

Bij ‘Kursk’ weet je van meet af aan al dat het slecht afloopt, bij ‘Fatwa’ lijkt het goed te gaan tot een bloederig slotshot daar verandering in brengt. ‘A Bluebird in My Heart’ sluit af met een bebloede crimineel op vrijersvoeten, in ‘Coureur’ rijdt een ambulance de aftiteling tegemoet (met een grimmige flashback als enige opkikker). En helemaal geschift is het slotbeeld van ‘Duelles’; een schijnbare happily ever after met moeder en zoon aan zee (zelfs de brochure van Center Parcs is niet veraf), dat tegelijk compleet psychopathisch is.

Timothée Chalamet in ‘Beautiful Boy’

5. Drugs

Oké, eerlijk is eerlijk: er waren maar twee echte drugsfilms bij de Belgische selectie, maar er stevig inhakken doen ze wel. Tergend lange shots van naalden, blauwe armen en knetterend kristal worden afgewisseld met grauwe afkickklinieken en schimmige achterbuurten in ‘Beautiful Boy‘. Al geeft een warme familie en zonnig California wel wat tegengewicht aan dat Trainspottinggehalte.

Ook in ‘Coureur’ wordt de drugs soms pijnlijk expliciet: de schuimbek, uitgemergelde botten en holle ogen van acteur Niels Willaert blijven op je netvlies gebrand. Toch koos ook Mercken niet voor de duisternis die we van heel wat drugsfilms gewend zijn. Wijdse, verzadigde panorama’s van een landelijk Italië trekken het beeld bij momenten helemaal open. Geen snotterige weekendfilms dus, al zijn ze ook niet meteen aan te raden als je diezelfde dag nog veel van plan bent.

Niels Willaert in ‘Coureur’

 

Lees ook: Gesprek met de Film Fest Gent-juryleden Michaël Borremans en Soulwax-broertjes Stephen en David Dewaele

Bekijk ook

Sneak peak in LA: het gaat goed met de Oscarcampagne voor ‘Girl’

22 januari is het eindelijk zover: dan weten we of ‘Girl’  een Oscarnominatie krijgt voor …