Home / Nieuws / Binnenkort / Vijf goeie redenen waarom je best vanavond nog naar ‘Engel’ kijkt

Vijf goeie redenen waarom je best vanavond nog naar ‘Engel’ kijkt

In een najaar vol goeie Vlaamse films (‘Girl’! ‘Niet Schieten’! ‘Beautiful Boy’!) zou je bijna vergeten dat ook het beklijvende ‘Engel’ van Koen Mortier haar release kende. De film verdween helaas na een paar weken al uit de zalen, waarna ze nog even op doorreis trok langs enkele culturele centra. Gelukkig breekt een tweede leven nu al aan: zowel Proximus als Telenet hebben ‘Engel’ sinds afgelopen weekend in de catalogus, en ook in Frankrijk gaat de film op 13 februari in release. Wij sommen nog even op waarom je best vanavond nog op ‘play’ drukt.

‘Engel’ gaat over wielrenner Frank Vandenbroucke, maar ook net niet

Een wielrenner met tanende carrière vindt de dood in de vaste hotelkamer van een Senegalese prostituee – wie nog maar een beetje het nieuws volgde in 2009, wéét dat dit over Frank Vandenbroucke gaat. Toch was dat voor Koen Mortier niet de focus van het verhaal: zijn film is geen biopic, noch een portret over de depressie en drugproblemen van Vlaanderens ‘kleurrijkste’ wielrenner. Wel staat de romance tussen de fictieve Thierry Brasfort (Vincent Rottiers) en de Senegalese Fae centaal, het personage van opkomend actrice Fatou N’Diaye. Quotes als “ik heb me nog nooit zo goed gevoeld bij een vrouw” wijzen in de eerste plaats op een allesverslindende liefde, een bijzonder gevoel van bevrijding dat het prille paar enkel bij elkaar vindt. Hoewel de donkere afloop doorheen elk beeld sluimert, maakte Mortier dus een onversneden romantische film. Oversaust met een hele hoop drama, welteverstaan.

‘Engel’ doorbreekt clichés over prostitutie

Het scenario van de film baseerde Mortier op het boek ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’, van Dimitri Verhulst. Die maakte daarin bewust van de prostituee het hoofdpersonage, een stem die in de berichtgeving over de mysterieuze feiten al snel monddood werd gemaakt. In tegendeel tot de gangbare interpretatie is zij niet louter een golddigger die de stervende Vandenbroucke koelbloedig beroofde, wel een gevoelige vrouw met net zoveel nooit ingeloste dromen als hij. “Ik las dat boek in één ruk uit, en wist meteen dat ik het wilde verfilmen”, vertelde Mortier ons, die net door dat averechtse perspectief zo verrast werd. Ook bij de casting maakte hij gebruik van échte koppels bestaande uit voormalige Senegalese sekswerkers en hun Westerse partners, die volgens hem wel degelijk ware liefde vonden.

‘Engel’ is een cinematografische trip

Achter de camera van ‘Engel’ stond klasbak Nicolas Karakatsanis, die ook op ‘Engel’ zijn handelsmerk van vloeiende lijnen en zwevende bewegingen drukte. Over de gehele film drapeerde hij een broeierige, soms onheilspellende sfeer, die de kijker van in het begin met een unheimlich gevoel moet opzadelen. Daarmee kiest Koen Mortier na ‘Ex-Drummer’ opnieuw voor een gitzwarte film, al is het narratief van ‘Engel’ een stuk toegankelijker, en zijn de beelden vaker betoverend dan rauw. Feit is dat heel wat stills het ook goed doen als fotografisch werk, getuige de expo die de Koninklijke Gaanderijen van Oostende aan de film wijdde (naar aanleiding van de première op het Filmfestival van Oostende).

‘Engel’ is een verfilming waar zelfs Dimitri Verhulst blij mee is

Voor Dimitri Verhulst is het al zijn derde boek dat verfilmd wordt, na ‘De Helaasheid der Dingen’ door Felix Van Groeningen en ‘Problemski Hotel’ door Manu Riche. Geen evidentie voor een schrijver die met zorg zijn zinnen cureert, om ze vervolgens te zien versneden worden tot beeld en dialoog. Toch is Verhulst heel blij met alledrie de adaptaties, en ‘Engel’ niet in het minst: “Op hun eigen manier mogen ze er allemaal staan. Dankzij die films heb ik vooral ook veel over mezelf geleerd als schrijver. Zo had ik mezelf nog nooit als zo’n veelzijdige schrijver bekeken”, vertelde hij ons na de première. Specifiek ‘Engel’ gaf hem ook heel wat zelfinzicht wat betreft zijn beeld op vrouwen. “Ik dacht altijd dat ik een best misogyne schrijver was. Door ‘Engel’ besefte ik dat ik net heel sterke vrouwen neerzet, met veel liefde en respect. Dat heeft me enorm deugd gedaan, want ik kan nogal negatief zijn over mijn werk.”

‘Engel’ was ook op de set een bijzondere trip

Voor zowel de casting van figuranten als de opnames trok Koen Mortier naar Dakar, waar hij erg bijzondere ervaringen opdeed. Van een overdosis rijst en kip op de catering tot de bizarre castingmomenten op de markt, zelfs voor de van oorsprong Senegalese Fatou N’Diaye bleek het een lichte cultuurshock. Speciaal voor Cinevox gaf Mortier eerder al een impressie van zijn belevingen. “Het verschil kan niet groter zijn. Deze kloof is net wat ik als filmmaker hoopte te vinden. Het verhaal gaat immers net over die kloof, en hoe twee personages ondanks dit gigantisch verschil op elkaars liefde hopen, een overbrugging wagen. Ik zag plekken die ik wel moest in het script schrijven, omdat ze zo overweldigend waren en ons allen bij de keel grepen.”

In hoeverre dat ook allemaal effectief gelukt is, kan je nu dus zelf beslissen na een bezoekje aan Proximus, Telenet, of  – waarom ook niet – de Franse bioscoop.

Bekijk ook

Zeven internationale toptitels voor de LOOK! – competitie op FFO!

De Internationale LOOK!-competitie van FFO belooft dit jaar een cinefiele hoogmis te worden. Vijf van de zeven …