IKL – Patrick Vandebroeck over ‘The Gap’

Dat hij geen student meer is, dat hij al lang meedraait, dat hij vooral ervaring heeft in het commerciële circuit, ervaring die hem nu goed van pas komt bij het soort werk waar hij zelf z’n keuzen bepaalt.  Dat hij zowel steun kreeg uit Nederland als uit België, dat hij de stem van Ted Milton gebruikt in zijn film en wie Ted Milton is, dat hij zich goed weet te omringen, dat Raf Wathion tot zijn vriendenkring behoort en meer van dat komt je te weten in de antwoorden die Patrick Vandebroeck ons opstuurde nadat wij hem eerder onze vragenlijst hadden bezorgd.  Waarvoor dank.

 

1) Waarom hebt u deze kortfilm gemaakt?  Wat wilde u vertellen?

 

Een kortfilm is voor mij in eerste instantie een interessant medium om je vaardigheden als regisseur, schrijver te toetsen aan een interessant, kritisch publiek,  dat voor een groot deel uit mensen van  de filmsector bestaat op de festivals.

Ik wou met deze film het publiek entertainen met een verhaal met veel afwisseling, zowel qua acties als sfeer, met daarbij ook een thema dat tot nadenken kan aanzetten. Zonder daarbij te moraliserend te werk te gaan of een boodschap in je strot te duwen.

 

Het uitgangspunt van ‘The Gap’ is vrij simpel ; een Manneke wandelt in een desolate wereld waar hij alles vlak wil houden  en wordt geconfronteerd met een balletje dat graag gaten maakt. Wanneer ze elkaar tegenkomen ontstaat er een conflict. Onderliggend portretteert het de oeroude discussie tussen conservatief en progressief. Dit is de basisgedachte achter het verhaal.

Daarnaast kan de kijker zijn interpretatie de vrije loop laten gaan. Van hunkeren naar controle, angst voor het vreemde, angst voor vernieuwing, oogkleppen ophebben, … tot zelfs de oncontroleerbaarheid van een vrije geest in een bekrompen wereld. Ondanks al die interpretatie mogelijkheden wou ik er toch over waken dat het vooral een verhaal blijft met een begin en een gesloten einde. Alhoewel het einde ook weer open zou kunnen zijn…  . Ik heb al  heel wat verrassende interpreteringen gehoord van mensen die de film gezien hebben en dat maakt het boeiend.

 

2) Wat is de synopsis/pitch van uw film?

 

Manneke is een blokken figuur die alle oneffenheden opvult om zijn desolate wereld vlak te houden.

Een confrontatie met een rood balletje, die geniet van gaten maken, zet zijn ideaal wereldbeeld volledig op zijn kop.

3) Animatie is een brede term voor tal van soorten film.  Wat hebt u vormelijk trachten te doen?

 

Het was vooral belangrijk om zo kort mogelijk bij de eerste handgetekende tekeningen te blijven, die komen van de hand van Raf Wathion, tevens art director, co-writer en co-editor op ‘The Gap’. Het grafische universum van Mannekes’ wereld is eenvoudig en authentiek.  Enkele doorgezette lijnen suggereren een decor, bekraste vlakken geven schaduw weer, witte vlakken stralen licht.

Rudimentaire contouren vormen een figuur, een actie of een beeld. Ook visueel staan de karakters lijnrecht tegenover elkaar in hun zwart-wit wereld. Manneke is omlijnd en is opgebouwd uit blokken waardoor hij beperkt is in zijn bewegingen. Balletje is elastisch en veerkrachtig en is het enige rode element in deze hele wereld. Zelfs als hele kleine stip, spat hij letterlijk van het scherm. Balletje mag letterlijk buiten de lijntjes kleuren, daar hij niet omlijnd is.

We zijn zeer tevreden dat we er in geslaagd zijn dat alle arceringen, lijnen en inkleuringen in combinatie met de samengestelde papieren ondergronden  heel kort bij de eerste handgetekende tekeningen komen.

Voor de animatie zijn er bewuste keuzes gemaakt. We wilden er over waken dat de kijker toch het gevoel zou hebben dat alles met de hand getekend zou kunnen zijn. Daarom is er gekozen om aan 3 frames te animeren en de camerabewegingen zo eenvoudig mogelijk te houden. Hierdoor komt het soms bewust wat schokkerig over, maar dat versterkt de getekende look.

 

Er werden voor de animators heel wat beperkingen opgelegd naar bewegingsvrijheid van Manneke. We wilden het gevoel houden dat Manneke uit blokken is opgebouwd. Als hij bijvoorbeeld achteruit moet kijken, moet hij zijn hele lichaam om zijn as draaien, zoals een blokje zou moeten doen. Een botsend balletje animeren aan 3 beelden was een serieuze uitdaging omdat je niet over tussentekeningen beschikt.

 

4) Hoe bent u er in geslaagd uw film te financieren?

 

In eerste instantie hebben we samen met produktiehuis Zonderling steun gekregen van het VAF voor de ontwikkeling van het dossier. In produktiefase heeft Vivi Film in co-produktie  met Serious Film uit Nederland de produktie in goede banen geleid.

Dankzij de steun van het VAF in België en de steun van het Filmfonds in Nederland zijn we erin geslaagd om de produktie te financieren. Hierbij wil ik ook graag al deze instanties bedanken, omdat dankzij hun dit soort films kunnen slagen.

5) Animatie is een heel arbeidsintensief genre.  Hebt u uw film alleen gemaakt? Met een ploeg? 

 

Alleen zou ik zeker niet aan zo een avontuur willen beginnen. Ik had het geluk dat ik met een fantastische ploeg kon werken, met allemaal zeer gepassioneerde en ervaren mensen.

 

In de voorbereiding van het concept en de uitwerking van het scenario zijn er heel veel ping-pong brainstormsessies geweest met Raf Wathion.  Ik heb van bij de eerste ontwerpen van Raf W. van Manneke en zijn wereld genoten van de soberheid maar ook van de enorme kracht die het uitstraalde.  Toen ik af kwam met een storend rood Balletje in deze monotone wereld van Manneke dat uiteindelijk in Manneke’s zijn gezicht belandt als een clownsneus  waren we vertrokken.

 

Bij het uitschrijven van het scenario voelde je ook heel goed dat we met 2 regisseurs aan het schrijven waren. Dit versterkt volgens mij het verhaal. Je moet sowieso eerst  elkaar overtuigen van je zienswijze op bepaalde scènes in het verhaal en je moet er samen in geloven dat het verhaal samenhangend is.

We hebben onze tijd genomen om het scenario en de animatie testen zo goed mogelijk voor te bereiden, omdat we de produktie fase met een klein team en op een korte tijd wilden doen, namelijk in 4 maanden. Binnen Vivi Film werd de animatie Studio Souza opgericht waardoor ik kon werken met een klein maar zeer professioneel gemotiveerd team. Na de layout fase werd er simultaan gewerkt aan animatie, decors, simulatie, shading, compositing aan een hoog tempo. Ik wil hierbij dan ook zeker de fantastische ploeg enorm bedanken voor hun inzet !

 

6) Als u met een stemmencast werkt… Hoe hebt u gecast?  En waren de stemacteurs makkelijk te vinden?

 

We werken alleen met sounddesign en muziek in deze film. We wilden de wereld van’ The Gap’ een eigen geluid geven die past bij deze wereld. Alleen muziekinstrumenten verduidelijken de emoties van onze twee hoofdpersonages. Balletje een saxofoon die zowel heel hoog als diep kan klinken, met een invloed van experimentele jazz en punk om de vrijheid van Balletje te verduidelijken. Daartegenover Manneke die nors , kwaad stijf , blokkerig moet overkomen. Bij de eerste muzikale testen viel de muziek van de groep Blurt perfect op de beelden van ‘The Gap’. Ted Milton, de zanger en saxofonist van Blurt werd gecontacteerd. Tegelijkertijd hadden we contact met Wart Wamsteker, een geroemde, gekende Nederlandse sound designer die al een hele resem van bekende Belgische langspeelfilms op zijn cv heeft staan.

Ik voelde mij enorm vereerd dat beiden positief reageerden op de animatic. Samen met beiden is er een zeer specifieke sound design en muziek gemaakt die volgens mij perfect bij  de wereld van ‘The Gap’ past. De creatieve invloeden van beiden laten samensmelten tot een geheel was een heel leerrijk en boeiend proces.  Uiteindelijk hebben we ook gekozen om in het begin van de film Ted Milton zijn stem te gebruiken om het verhaal te beginnen, wat volgens mij de juiste aanzet geeft.

 

7) Wat betekent voor u de selectie voor het IKL?

 

Als je een film maakt, hoop je dat hij op zoveel mogelijk festivals geselecteerd wordt en ik ben dan ook zeer tevreden dat het IKL hem mee in hun selectie heeft genomen.

 

8) Is er eerder een film van u geselecteerd voor het festival in Leuven?

 

Mijn eerste studentenfilm, kortfilm, the Juggings is in ’94 op een aantal festivals geweest, maar ik denk niet dat hij toen op IKL is geweest, dus ja dit is mijn eerste selectie op IKL.

 

9) Waarom moeten mensen uw film zien?

 

Ik denk dat het grafisch en muzikaal een interessante wereld en verhaal is om je in onder te dompelen en te beleven. En daar bovenop kunnen mensen zich, als ze er in zin in hebben,  een aantal oeroude levensvragen stellen na het zien van deze film.

10) Wat is voor u het droomparcours voor uw film?  Waar wilt u hem nog vertoond zien?

 

Hopelijk komt de film op zoveel mogelijk boeiende festivals terecht en ik ben vooral ook benieuwd hoe hij wordt gesmaakt in andere landen en andere culturen. Omdat het onderliggende thema  van de film in een vrij land anders gaat aanvoelen dan bijvoorbeeld in een dictatuur.

11) Is het maken van een kortfilm een stap in de richting van het langere werk? Of wat is uw uiteindelijke ambitie?

 

Ik hoop een combinatie te kunnen doen van mijn commerciële projecten met kortfilms en misschien in de toekomst wel een langspeelfilm of/en  een serie. Het voordeel van lang mee te draaien in commerciële projecten is  dat je heel wat ervaring en heel wat mensenkennis hebt kunnen opbouwen, die dan voor deze projecten heel goed van pas komen. Dus hopelijk is dit nog maar het begin.

 

12) Hebt u een site?  Een facebookpagina? Zo ja, welke?  Kan je ons ook een link van een trailer sturen?

 

De trailer kunnen jullie zien op vimeo : https://vimeo.com/183784482

Mijn ander werk als regisseur vinden jullie op deze vimeosite : https://vimeo.com/vandebroeckpatrick

 Zie ook : 

De andere deelnemers aan de Vlaamse competities in Leuven

Bekijk ook

De soundtrack van De Patrick op vinyl!

Wat een jaar was het voor het uitbrengen van vinyl, na de aankondiging van Bullhead, …