Home / Nieuws / Festivals / IKL : Steffen Geypens over ‘Silent Campine’

IKL : Steffen Geypens over ‘Silent Campine’

Voor Steffen Geypens is het een comeback.  Hij was twee keer eerder met een film op het Kortfilmfestival van Leuven, maar zijn laatste selectie dateert intussen van 14 jaar geleden.  Twee jaar geleden maakte hij nog een kortfilm, ‘Hold Back’, waarmee hij internationaal toerde. En zo konden we een Amerikaans interview met hem bekijken waar hij zegt : ‘Just believe in your dreams and continue’. Blijven gaan.  Precies wat hij doet. En zijn moeite wordt beloond. Om te beginnen met een selectie in Leuven. Ongetwijfeld gevolgd door nog veel meer. Blijven gaan.  
1)    Waarom heb je deze kortfilm gemaakt?  Wat wilde je vertellen?
Ik wilde het verhaal van een getroebleerde vader-zoon relatie vertellen, gesitueerd in de streek waar ik ben opgegroeid, de Kempen. Gefilmd vanuit het standpunt van de jonge zoon die met een groot dilemma zit: identificeert hij zichzelf met het beeld van z’n autoritaire vader of gaat hij er zich juist van distantiëren? Die morele twijfel vormt de kern van de film. Door hem te situeren in het begin van de 20ste eeuw heb ik er een tijdloos element willen insteken, met hier en daar referenties naar de spaghetti-westerns van Sergio Leone, van jongs af aan één van m’n favoriete filmgenres.
2)    Wat is de synopsis/pitch van je film?
Vlaanderen, na WOI. Een getraumatiseerde oorlogsveteraan en z’n volgzame zoon gaan iedere dag jagen om te overleven, terwijl de doodzieke moeder alleen thuis blijft. Dagelijks worden ze tot het uiterste gedreven, tot er geen weg terug meer is.
3)  Waarom moeten mensen je film zien? 
 De zoon heeft voor zichzelf besloten om amper nog te praten tegen zijn vader, eerst als een soort verzet, later uit zelfverdediging: niets wat hij zegt of doet, lijkt toch goed te zijn. Hierdoor ontstaat er een onderhuidse spanning tussen de verschillende personages die ik zo goed mogelijk in beeld heb proberen te brengen. Als mensen de film zien, hoop ik dan ook dat zij daardoor worden meegesleept.
© Kris Dewitte
4)    Hoe heb je cast en crew gevonden?
De keuze van de crew was snel gemaakt: die is dezelfde als bij ‘Hold Back’, een no-budget kortfilm die twee jaar geleden met enorm veel goodwill en tonnen positieve energie is gemaakt (in productie van Visual Creations). We hebben iedereen opnieuw gecontacteerd en wie nog vrij was, doet terug mee. De casting heeft iets langer geduurd; de invulling van de rollen voor vader en zoon moest er namelijk pal opzitten. Via castingbureau Vinck&Partners heb ik Jurgen Delnaet gecontacteerd en hij was meteen enthousiast om de vader te kunnen spelen, wat zeer inspirerend werkte. Voor de zoon hebben we zelf een auditie georganiseerd waar de jongste van de hoop, Brecht Dael (‘Vliegende Ratten’), werkelijk van het scherm spatte: zijn blik zegt meer dan een hele dialoog, exact waar we naar op zoek waren. In laatste instantie zijn Pieter Piron en Gert Winckelmans erbij gekomen. Allemaal mannen dus, wat een doelbewuste keuze was, om nog duidelijker in de verf te zetten hoe de noodgedwongen afwezigheid van de moeder/vrouw nefast kan zijn voor de ontwikkeling van de zoon/man. Muziek speelt tenslotte ook een zeer belangrijke rol en die is gemaakt door Bert Dockx (‘Flying Horseman’, ‘Dans Dans’). Na een mailtje heb ik bij hem thuis afgesproken en we zaten meteen op dezelfde golflengte. Dat was een zéér aangename samenwerking die de film zonder twijfel een extra dimensie heeft gegeven.
5)    Hoe ben je erin geslaagd jouw film te financieren? 
We hebben productiesteun van het VAF gekregen en er is nadien ook tax shelter opgehaald door Caviar.
6)    Waar heb je gedraaid?
Het Grote Netewoud te Meerhout, midden in de Stille Kempen (‘Silent Campine’). Met speciale dank aan de mensen van Natuurpunt die ons ontzettend goed hebben begeleid bij het zoeken naar de juiste locaties.
© Kris Dewitte
7)    Wat betekent voor jou de selectie voor het IKL en is er eerder een film van jou voor het festival geselecteerd?
Een betere start kan de film niet krijgen. We hebben er alles aan gedaan om hem op tijd klaar te krijgen voor hun deadline en als je dan geselecteerd wordt, is dat een enorme opsteker. Ik ben twee keer eerder geselecteerd geweest voor het IKL, lang geleden ondertussen, met m’n 3de jaars studentenfilm (‘Buitenspel‘, 2002) en eindwerk aan het KASK (‘Zien’, 2003).
8)  Wat is voor jou het droomparcours voor je film?  Waar wil je hem nog vertoond zien?
Het zou natuurlijk mooi zijn mocht hij in het buitenland aanslaan, zoals dat met ‘Hold Back’ het geval is geweest. En ik kan niet ontkennen dat Brussel (BSFF) en Gent (FFG) ook hoog op m’n verlanglijstje staan.
9) Is er een site of een facebookpagina gewijd aan je film en/of je werk?

https://www.facebook.com/silentcampineshort

https://vimeo.com/steffengeypens (waar je sinds kort ook ‘Hold Back’ op kan bekijken)
foto Kris Dewitte

Bekijk ook

Vier VAF Wildcards uitgereikt aan vier vrouwelijke regisseurs

Op de slotavond van het Internationaal Kortfilmfestival Leuven zijn vanavond voor de 14de keer de VAF …