Home / Nieuws / Binnenkort / Kevin Janssens en Tim Mielants over ‘De Patrick’: “Dit is een waanzinnige tegencasting”

Kevin Janssens en Tim Mielants over ‘De Patrick’: “Dit is een waanzinnige tegencasting”

Hij heeft al afleveringen van ‘Peaky Blinders’, ‘Legion’ en ‘The Terror’ op zijn conto, maar niet één langspeelfilm. Daar brengt Tim Mielants nu verandering in: hij overtuigde Kevin Janssens om in de huid te kruipen van een klusjesman op een nudistencamping, en daar ook nog eens 17 kilo voor bij te komen. De pitch belooft alvast een intrigerende film, die een fris daglicht schijnt op de prestatiemaatschappij van vandaag.

Dat Stijn Coninx maar liefst zeven jaar aan ‘Niet Schieten’ werkte, deed onze mond al open zakken. Voor Tim Mielants is het waarschijnlijk maar een lachertje: op het idee van ‘De Patrick’ broedt hij inmiddels al meer dan dertig jaar. Dat zit zo: in 1985 trok hij met zijn ouders (“echte mei ’68-ers”) naar een familiecamping, waarvan de blinde moeder niet door had dat ze in feite een nudistencamping runde. De jonge Mielants was meteen geboeid door de plek, en ruilde typische vakantiedagen aan het zwembad in voor urenlange interviews met de campingbewoners. “Daar kwamen de meest wonderlijke dingen naar boven: er waren zelfs terroristen die vandaar uit aanslagen planden op Madrid. Ik verzamelde heel wat materiaal, en wist meteen dat ik er later een film rond wou draaien. Die plek bleef op mijn netvlies gebrand”, vertelt Mielants, die intussen de laatste hand legt aan de montage en postproductie.

Een reeks nationale (‘Cordon’, ‘Code 37′) en internationale televisieprojecten strooiden roet in het eten, maar vergeten deed Mielants die camping nooit. Enkele jaren geleden leek de film er dan toch van te komen, maar vervolgens veranderde het project eerst nog van productiehuis, om uiteindelijk bij Savage Film een veilige thuishaven te vinden. Het positieve aan al die wachttijd: Mielants kreeg uitgebreid de tijd om over zijn scenario na te denken, waardoor nog een hele reeks bijkomende thema’s in het plot verzeilden. Het uiteindelijke hoofdpersonage werd – verrassing – Patrick, de klusjesman op de camping die zonder veel ambities of noemenswaardige prestaties door het leven gaat. Wanneer hij echter zijn hamer verliest, moet hij op een zoektocht die hem door de krochten van de camping leidt. Allerlei bizarre figuren duwen hem in een bepaalde richting, waardoor hij uiteindelijk ook zijn eigen leven en doelen in vraag begint te stellen. Zeker wanneer ook nog eens zijn vader sterft, worden die vragen nog meer existentieel: moet ik de camping nu overnemen? Wat wil ik eigenlijk? En waar ligt die verdomde hamer?

Naast die identiteitscrisis, is vooral ambitie een thema dat doorheen de film sluimert. De meeste mensen rondom Patrick beschouwen hem immers maar als een lamlendige nietsnut, maar Mielants brengt ook het mooie daarvan in beeld: Patrick is niet ‘vervuild’ door de rat race en prestatiedruk zoals iedereen rondom hem. Voor hem hoeft het allemaal niet zo, hij is tevreden met de middelmatigheid. Dat net een van de meest ambitieuze cineasten van ons land een dergelijk personage inblikt, heet dan ook op zijn zachtst gezegd ironisch. Toch zegt Mielants zelf veel voeling  te hebben met “de Patricks van deze wereld”. “Als keek al ik enorm op naar de mannen die de witte lijnen trokken langs een voetbalveld – dat waren voor mij de echte helden, eerder dan de mannen met de grote carrières. Eigenlijk wil ik iemand zijn zoals de Patrick, maar daar ben ik inderdaad veel te ambitieus voor. Dus het ware geluk zal mij nooit toekomen (lacht).

Bijzonder is verder het genre van de film: Mielants kiest voor een soort magisch realisme, die de kijker glimlachend uitnodigt om op een poëtische trip te gaan. Grappige momenten schuilen vooral in de wonderlijke figuren die op de camping rondlopen, maar even goed de herkenbaarheid van bepaalde clichématige interacties. Samen met het vorderen van Patricks zoektocht, vervagen ook de grenzen tussen feit en fictie: als kijker wordt het moeilijk te duiden wat echt is en wat te wijten is aan Patrick’s paranoia. Voor Mielants symboliseert die wazigheid een rouwproces bij  Patrick, die na de dood van zijn vader met het diepste van zijn eigen gedachten geconfronteerd wordt.

Een opvallende verschijning is uiteraard Kevin Janssens, die dankzij een complete tegencasting in de film belandde. Waar we Janssens goed kennen in de rol van gladde businessman, stoere flik of sexy crimineel, werd nu net hij gecast als nosem Patrick. “Plots zag ik ‘Copland’, waarin Silver Stalone de loser van het dorp speelt”, vertelt Mielants over die beslissing. “Dat vond ik interessant. Daarop dacht ik: wie is het Vlaamse equivalent van Stalone?” Met al zijn overtuigingskracht (“en een lachbui van een kwartier”) stelde Mielants de rol aan Kevin voor, die na een eerste lezing al verliefd werd op het script. Vele lezingen, lange gesprekken en het delen van intieme geheimen later zegde hij uiteindelijk toe op de rol, al kon het personage nauwelijks verder van zijn eigen bed staan.

Om de acteur en zijn personage toch dichterbij elkaar te brengen, werd er uiteindelijk geopteerd voor een extreem plan: Janssens’ wasbordje moest wijken voor een blubberige pens. Op zeven weken tijd kwam hij maar liefst 17 kilo bij, om zich zelfs binnenin een beetje Patrick te voelen. Een transformatie die mentaal een serieuze nasleep kreeg, zo vertelt de acteur: “Ik had weinig tijd, dus ben op een zeer orthodoxe manier bijgekomen. Normaal sport ik elke dag, daar ben ik dus abrupt mee gestopt. Vervolgens heb ik mezelf volgepropt met alleen maar rommel, terwijl ik normaal net heel gezond eet. Vaak zat ik ’s avonds huilend in de zetel omdat ik me daarbij zo slecht en ziek voelde. Maar goed, alles voor de rol.”

Gelukkig wierp de metamorfose wel zijn vruchten af, als we Mielants mogen geloven. Volgens hem valt er in de film een kant van Kevin Janssens te ontdekken die de ster nooit eerder kon tonen, en is zijn spel van hetzelfde kaliber als dat van Tom Hardy (met wie hij samenwerkte voor ‘Peaky Blinders’). “Je krijgt de indruk dat Kevin de keuze had: hij is nu filmster, maar had even goed iemand als de Patrick kunnen worden. Heel schoon.” Ook Kevin Janssens heeft nog enkele complimentjes aan Tim Mielants mee te geven. “Tim brengt me in zijn regie enorm dicht bij mijzelf. Daardoor werd het voor mij een enorm intense draaiperiode. Tim is een regisseur die zijn acteurs enorm graag ziet, en veel vertrouwen geeft. Dat heb ik nog niet vaak meegemaakt. Daarom zei ik van in het begin al: ik vertrouw je volledig, je kan me alles vragen wat je wil. Als acteur is dat een enorme bevrijding.”

‘De Patrick’ wordt in het voorjaar van 2019 in de Belgische bioscoopzalen verwacht

Bekijk ook

Ben Stassen is de 3D-pionier achter ‘Corgi’

Benoit (Ben) Stassen (1959) is producent en regisseur van 3D-animatifilms. In 1994 richtte hij zijn …